السيد محمود الهاشمي الشاهرودي

122

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)

فرداى آن را روزه بگيرد ، به كار رفته و از آن در باب صوم سخن گفته شده است . بقا بر جنابت يا عمدى است و يا غير عمدى . بقاى عمدى : بقاى عمدى بر جنابت بدون عذر ، در ماه رمضان براى كسى كه روزه بر او واجب است ، بنابر مشهور حرام مىباشد و موجب بطلان روزه و وجوب قضا و كفّاره مىگردد . قضاى روزهء ماه رمضان نيز در بطلان روزه با بقاى عمدى بر جنابت ، حكم روزهء ماه رمضان را دارد . در روزهء مستحب مشهور بين كسانى كه متعرّض مسئله شده‌اند عدم بطلان است . در بطلان ديگر روزه‌هاى واجب اختلاف است ، قول به بطلان به مشهور نسبت داده شده است . « 1 » در بقاى عمدى بر جنابت بين فرد بيدار و خوابيده‌اى كه مصمّم بوده پس از بيدارى غسل نكند يا مىدانسته اگر بخوابد تا صبح بيدار نمىشود ، فرقى نيست « 2 » و نيز كسى كه نزديك طلوع فجر - به‌گونه‌اى كه زمان براى غسل و تيمّم نمانده باشد - به عمد خود را جنب كرده حكم بقاى عمدى بر جنابت را دارد ولى اگر وقت براى تيمّم باشد و فرد جنب با تيمّم وارد صبح شود صحّت روزه‌اش محلّ اختلاف است . « 3 » بقاى غير عمدى : بقاى غير عمدى بر جنابت - مانند كسى كه محتلم ( - - ) احتلام ) شده و تا طلوع فجر از خواب بيدار نشده است - موجب بطلان روزه نمىشود مگر در قضاى ماه رمضان . بنابر قول به بطلان در بقاى عمدى نسبت به ساير روزه‌هاى واجب آيا اين حكم در بقاى غير عمدى در روزه‌هاى ياد شده نيز سرايت مىكند يا نه ؟ اختلاف است . « 4 » در بطلان روزهء كسى كه از روى فراموشى در ماه رمضان يك يا چند روز بر جنابت باقى مانده اختلاف مىباشد ، نظر بيشتر فقها بطلان است . « 5 » اگر جنب در شب ماه رمضان بخوابد و احتمال بيدار شدن قبل از طلوع فجر را بدهد ، ليكن در غسل كردن پيش از اذان ترديد داشته باشد و اتفاقا تا صبح بيدار نشود روزه‌اش باطل است ، و واجب است قضاى آن را بگيرد ، هرچند برخى در بطلان روزه و وجوب قضاى آن تأمّل و اشكال كرده‌اند « 6 » و اگر با غفلت از غسل بخوابد و بيدار نشود در اينكه غفلت از غسل در

--> ( 1 ) . جواهر الكلام 16 / 236 - 247 ؛ مستمسك العروة 8 / 274 - 276 و 338 - 339 ( 2 ) . مستمسك العروة 8 / 293 - 295 ؛ مستند العروة ( الصوم ) 1 / 184 ( 3 ) . مستمسك العروة 8 / 281 - 282 ؛ جواهر الكلام 16 / 244 ( 4 ) . مستمسك العروة 8 / 280 ؛ مهذب الاحكام 10 / 88 ( 5 ) . مستند العروة ( الصوم ) 1 / 198 - 199 ؛ مستمسك العروة 8 / 288 - 290 ( 6 ) . مستمسك العروة 8 / 294 - 295